--

Bugün O giderken bunları düşündüm,

Uzun zamandır ilk defa..En son ne zamandı hatırlamıyorum..

"Ağlamak yok, vedalar insana zaman kaybettirir." diyordu ya o şair. Hep bunu içimde hissettim,bunu benimsedim. Ben kimseye/hiçbir yere bağlanmak istemedim. Bir gün çekip gidebilme özgürlüğüm hep elimde olsundu. Hep böyle düşündüm.

Hem zaten hiçbir yer sana ait değildi ki. Hiçkimsenin hayatı senin değildi. Hiç kimse hayatını sana ödünç dahi vermedi.

Ben de bu şehri terk edecek miyim?

Bir gün belki, bu ülkeyi?