konuşmadan düşledim


sevgiler,

biz de mi acaba bilmeden iyilik ettik, kötülük ederken?
o yazıyı tekrar okudum lvm, içimizdeki sıcaklığı tekrar aynıyla hissettim, heyecanı yine duydum.
saat 3 olmuştu, 2 sene mi olacak?Oysa biz ne kadar istesek de paylaşmayı; anlayamayacağını düşündüğümüzden, kimseye tek kelime etmediğimiz duygularımızı dökmüştük, belki karşımızdakine değil, kendimize.

şimdi yine tek kelime dahi edemezken, suskunluğumu sen anla.bu defa konuşmadan.geçmesi için -aynı mahallede ya da farklı ülkelerde bile olsak- birlikte dua edelim, bir olalım.biz için.


seni ufacık görsem yüzüme kocaman gülümsemeler yerleşir.

merhaba lavimö
ben geldim.
*bu evet benim en sevdiğim çiçek

2 yorum:

kelimelerin manasını yitirdiği zamanlar vardır. sen anlarsın beni. anladığın gibi.

Çarşamba, Nisan 08, 2009 6:40:00 ÖS  

elif, her seferinde o yazının en vurucu kısmını okuduğumda nasıl mutlucuk olduğumu anlatamam

Pazartesi, Temmuz 13, 2009 3:19:00 ÖÖ  

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa